Διαδικτυακό εκπαιδευτικό σεμινάριο: Θρησκευτικές Κοινότητες και Εκκλησία σε Περίοδο Πανδημίας

Το Κέντρο Οικουμενικών, Ιεραποστολικών και Περιβαλλοντικών Μελετών «Μητροπολίτης Παντελεήμων Παπαγεωργίου» (CEMES), στο πλαίσιο του μεταπτυχιακού του προγράμματος «Ορθόδοξη Οικουμενική Θεολογία» του Διεθνούς Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, και απαντώντας στην πανδημία του COVID-19, η οποία πλήττει την ανθρωπότητα, διοργανώνει την ερχόμενη εβδομάδα διεθνές ανοιχτό διαδικτυακό σεμινάριο με θέμα: «Θρησκευτικές Κοινότητες και Εκκλησία σε Περίοδο Πανδημίας». Σκοπός του ανοιχτού σεμιναρίου είναι η ενθάρρυνση της δημόσιας συζήτησης μέσω της θεολογικής, φιλοσοφικής και ιστορικής κριτικής, καθώς και του οικουμενικού προβληματισμού. Το CEMES επιθυμεί να συμβάλει και από πλευράς του προς την κατεύθυνση της σωστής προσέγγιση της παρούσας δύσκολης κατάστασης, με δεδομένο το γεγονός πως η πανδημία, πλήττοντας και τη λειτουργία της Εκκλησίας, προκάλεσε ευρεία συζήτηση και αντιπαράθεση για τον ενδεδειγμένο τρόπο διαχείρισής της και από πλευράς των θρησκευτικών κοινοτήτων τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.

Με προσκεκλημένους καθηγητές και διδάσκοντες πανεπιστημίων της χώρας μας και του εξωτερικού, θα εξεταστεί η διαχρονική πρόκληση των πανδημιών μέσα από την ιστορική, θεολογική, λειτουργική, οικουμενική και ιεραποστολική προσέγγιση. Οι online συνεδρίες θα πραγματοποιηθούν καθημερινά κατά την περίοδο 6-10 Απριλίου 2020, 19:00-21:00. Τηρώντας τις οδηγίες της πολιτείας για την αποφυγή μετάδοσης του ιού και κάνοντας χρήση των τεχνολογικών δυνατοτήτων του Διεθνούς Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, το σεμινάριο θα πραγματοποιηθεί μόνο διαδικτυακά. Λόγω του συγκεκριμένου αριθμού συμμετεχόντων ο οποίος προβλέπεται από το πρόγραμμα, θα τηρηθεί αυστηρά σειρά προτεραιότητας, βάση της σχετικής εκδήλωσης ενδιαφέροντος.

Δηλώσεις συμμετοχής και πληροφορίες: cemes.exhibition@gmail.com

Δημοσιεύθηκε στη ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ | Ετικέτες: , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Διαδικτυακό εκπαιδευτικό σεμινάριο: Θρησκευτικές Κοινότητες και Εκκλησία σε Περίοδο Πανδημίας

Ψηφιακό περιοδικό Συμβολή (τεύχος 6)

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Α. ΜΕΛΕΤΗΜΑΤΑ

Παναγιώτης Θωμά, Προλογικό σημείωμα…11

Ευαγγελία Ματθοπούλου, Aντισημιτισμός: ιστορικές ρίζες και σύγχρονες μορφές του…19

Δημήτρης Μπαλτάς, Όψεις του νεοφασιστικού φαινομένου στην Ευρώπη και τρόποι υπέρβάσής του …31

π. Βασίλειος Μπέμπης, Η ελληνορθόδοξη εκκλησία στις ΗΠΑ και το ποιμαντικό πρόβλημα του μονοπολιτιστικού πλουραλισμού στην εκκλησιαστική ζωή…45

Θανάσης Ν. Παπαθανασίου, Το οικουμενικό όραμα του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ…53

Νικόλαος Γ. Τσιρέβελος, Θρησκευτική εκπαίδευση και Θρησκευτικές ετερότητες. Το πέρασμα από την εθνικιστική κατανόηση της θρησκείας στην οικουμενικότητα της Ορθοδοξίας και τον θρησκευτικό πλουραλισμό…65

Στυλιανός Χ. Τσομπανίδης, Ο ορθόδοξος φονταμενταλισμός ως πρόκληση για την οικουμενική Ορθοδοξία και την Οικουμενική Κίνηση. Παθογένεια και θεραπεία…85

π. Χριστόφορος Χρόνης, Η Τρίτη ηλικία στην πατερική γραμματεία και στα κείμενα των Θείων Λειτουργιών και η προκατάληψη που υφίσταται…101

Β. ΑΛΛΕΣ ΣΥΜ-ΒΟΛΙΚΕΣ ΨΗΦΙΔΕΣ

Παναγιώτης Θωμά, Άννα Πιτζή, Μαρία Χατζηαποστόλου, Οι κινηματογραφικές προβολές της Ιεράς Μητροπόλεως Κυρηνείας. Δελτίο Αναστοχασμών…115

Χρυσόστομος Α. Σταμούλης, Η ακρότητα του σταυρού. Από τη βεβαιότητα της αντιστροφής στη βεβαιότητα της διάνοιξης…121

Μπορείτε να διαβάσετε τα άρθρα του τεύχους σε μορφή pdf εδώ.

Δημοσιεύθηκε στη ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ | Ετικέτες: | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ψηφιακό περιοδικό Συμβολή (τεύχος 6)

Χαράλαμπος Ατματζίδης, Μετα-νεωτερική Ερμηνεία της Καινής Διαθήκης. Απολλώνια και Διονυσιακή Ερμηνεία, Critical Approaches to the Bible 20, Ostracon, Θεσσαλονίκη 2020

Περιεχόμενα

ΠΡΟΛΟΓΟΣ …11

ΜΕΡΟΣ Α΄. ΕΙΣΑΓΩΓΗ & ΑΡΘΡΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΜΕΤΑΝΕΟΤΕΡΙΚΗ ΑΠΟΛΛΩΝΙΑ ΚΑΙ ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΙΝΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ …15

  1. Ο σύγχρονος χριστιανός της Δύσης και η επικαιροποίηση των μηνυμάτων της Καινής Διαθήκης στην μετανεοτερικότητα …35
  2. Απολλώνια και διονυσιακή ερμηνεία. Αποκαλύψεως ιβ΄ 1.6α: Μια ενδεχόμενη μαριολογική πρόσληψη …73
  3. Παύλεια θεολογία και σύγχρονα φιλοσοφικά ρεύματα – Η πολιτική πρόσληψη της θεολογίας του απ. Παύλου από τον Jacob Taubes …95
  4. «Σύγχρονες θεωρίες ερμηνείας και μετάφρασης της Βίβλου» – Η θεωρία της «ενσυναίσθησης» και το Μκ 5,25-34» …111
  5. «Ο Πάπας Λέων Α´ (ο Μέγας) και η πρόσληψη της Βίβλου στην 28η Επιστολή του («Τόμος»)» …129
  6. Η πρωτοχριστιανική μειονότητα της Κορίνθου λατρεύουσα τον Κύριο (Α΄ Κορ 8,6) – Κοινωνιολογική και εκκλησιολογική προσέγγιση … 149
  7. «Θεία εγκατάλειψη και ανθρώπινη αγωνία – Μετά-δομική προσέγγιση του Μκ 15,34.37» …179
  8. Το τελευταίο δείπνο του Ιησού (Μκ 14,12-26). Ιστορικότητα – διακειμενικότητα – τελετουργία …189
  9. Η αναγνωστική θεωρία και η πρόσληψη του Β΄ Πε 1,4 από τους Πατέρες της Εκκλησίας……………… 209
  10. Η ἐκλεκτή κυρία στo Β΄ Ιω 1. Η αντι-γλώσσα της επιστολής και οι εκκλησιολογικές της προεκτάσεις …245
  11. Gregor Palamas und die Theorie über das wahre Licht und dessen Begründung von der Heiligen Schrift. Das Beispiel des 2 Kor 4,4.6 …267
  12. Μεταξύ «Σκύλλας» και «Χάρυβδης». Οικειοποιητική ή ξενισμική μετάφραση της Βίβλου; Απόπειρα μετάφρασης των όρων «πρεσβύτερος» και «πρεσβύτεροι» στα Β΄ Ιω 1· Γ΄ Ιω 1 & Απ 4,4 … 285
  13. Οι εσχατολογικές αναφορές της Β´ προς Θεσσαλονικείς Επιστολής και των Επιστολών του Ιωάννη για τον «υἱὸ τῆς ἀνομίας» και τον «ἀντίχριστο». Διακειμενική προσέγγιση … 309
  14. Ανιχνεύοντας το αίτημα της ενότητας στην παύλεια εκκλησιολογία – Από την αντίθεση στη σύνθεση [Ρωμ 11,(16) 17-24] …331
  15. Η φεμινιστική ερμηνεία της προς Εφεσίους επιστολής …351

ΜΕΡΟΣ Β΄. ΑΡΘΡΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΝΕΟΤΕΡΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΙΝΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ

  1. Οι ιωάννειες Επιστολές και οι πρώτοι χριστιανοί της Εφέσου …373
  2. Οι εμφανίσεις του αναστημένου Ιησού στα Ευαγγέλια και στις Επιστολές του Ιγνατίου του Θεοφόρου …391
  3. Ιησούς Χριστός, απ. Παύλος, ευαγγελισμός και ιεραποστολή …407
  4. Ο πρώτος χριστιανισμός και οι πολιτισμοί της Μεσογείου. Μια ιδιαίτερη σχέση. (Το παράδειγμα των όρων «αὐτάρκης» και «αὐτάρκεια») …443
Δημοσιεύθηκε στη ΒΙΒΛΙΑ | Ετικέτες: , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Χαράλαμπος Ατματζίδης, Μετα-νεωτερική Ερμηνεία της Καινής Διαθήκης. Απολλώνια και Διονυσιακή Ερμηνεία, Critical Approaches to the Bible 20, Ostracon, Θεσσαλονίκη 2020

Σύναξη, τεύχος 153 (Φύλο καὶ θεολογία – Ἡ συζήτηση συνεχίζεται)

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΠΡΟΛΟΓΙΚΟ …3

π. ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΠΕΡ, Ἀπὸ τὸν Ἀδὰμ στὸν Χριστό: Ἀπὸ τὸ ἄρσεν καὶ θῆλυ στὴν ἀνθρώπινη ὕπαρξη …4

ΠΑΝΩΡΑΙΑ ΚΟΥΦΟΓΙΑΝΝΗ, Γυναίκα καὶ Ἐκκλησία: τελικὰ ἐννοοῦμε ὅσα διακηρύσσουμε; …21

π. ΜΠΡΑΝΤΟΝ ΓΚΑΛΛΑΧΕΡ, Ἀνταμώνοντας μὲ τὴν Ὀρθόδοξη παράδοση στὴ νεοτερικὴ Δύση: Φυσικὸς νόμος, ὁμοφυλοφιλία καὶ ζῶσα παράδοση …33

ΜΑΡΙ ΜΠΑΛΜΑΡΙ, Οἱ Νόμοι τοῦ Ἀνθρώπου …53

ΡΟΟΥΑΝ ΟΥΪΛΛΙΑΜΣ, Ἡ χάρη τοῦ σώματος …69

ΠΕΤΡΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ, Διακόνισσες: Ὀρθόδοξος θεσμὸς ἀθεολόγητα παροπλισμένος …79

ΘΑΝΑΣΗΣ ΓΑΛΑΝΑΚΗΣ, Ἡ θεία λάσπη (ποίημα) …83

ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΜΙΧΑΛΑΓΑ, πρωτ. Γεώργιος Δ. Μεταλληνός (1940-2019) …85

π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΧΑΒΑΤΖΑΣ, Ἀρχιμ. Ἠλίας Μαστρογιαννόπουλος (1919-2020) …87

ΘΑΝΑΣΗΣ ΧΑΤΖΗΛΑΚΟΣ, Μᾶς δώσαν κι ἀπό ἕνα πλαστικὸ γάντι …89

Διάλογος μὲ τοὺς ἀναγνῶστες …90

Τὸ Βιβλίο …91

Οἱ συνεργάτες τοῦ 153ου τεύχους …107

Δημοσιεύθηκε στη ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ | Ετικέτες: | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Σύναξη, τεύχος 153 (Φύλο καὶ θεολογία – Ἡ συζήτηση συνεχίζεται)

Αγία Γραφή και Πολιτισμός. Τιμητικός Τόμος στον Καθηγητή Χρήστο Κ. Οικονόμου, (τόμοι Α΄-Β΄), έκδοση Κέντρου Μελετών Ιεράς Μονής Κύκκου, Θεσσαλονίκη-Λευκωσία 2020

Περιεχόμενα Α΄ Τόμου

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου 15

ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΕΚΔΟΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΤΟΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΤΟΜΕΩΣ    19

Πανιερώτατος Μητροπολίτης Κύκκου καί Τηλλυρίας κ.κ. Νικηφόρος, Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ, ΤΟ ΕΡΓΟ ΚΑΙ Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ, ΤΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ, ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΚΑΙ ΚΟΣΜΗΤΟΡΑ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Κ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ       23

Εκδοτική Επιτροπή του Τόμου, Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ Κ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ 49

Κυριακούλα Παπαδημητρίου, Καθηγήτρια του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του ΑΠΘ, ΧΡΗΣΤΟΥ Κ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΚΑΙ ΠΑΙΔΕΙΑ          63

Νίκος Γρ. Ζαχαρόπουλος, Ομότιμος Καθηγητής του ΑΠΘ, ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΧΡ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ «ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΚΑΙ ΠΑΙΔΕΙΑ»     71

ΒΙΒΛΙΚΕΣ ΜΕΛΕΤΕΣ

Χαράλαμπος Γ. Ατματζίδης, Καθηγητής του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ, Ο ΠΡΩΤΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ: ΜΙΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΣΧΕΣΗ (ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΩΝ ΟΡΩΝ «ΑΥΤΑΡΚΗΣ» ΚΑΙ «ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ»)               81

Πέτρος Βασιλειάδης, Ομότιμος Καθηγητής του ΑΠΘ, ΤΟ ΑΝΑΔΥΟΜΕΝΟ ΝΕΟ «ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ» ΣΤΗ ΝΕΟΤΕΡΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ           95

Αρχιμ. Εφραίμ, Καθηγούμενος Ι. Μ. Μονής Βατοπαιδίου, Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΑΤΡΟΤΗΤΑ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΠΑΥΛΟ      119

Χρήστος Σπ. Βούλγαρης, Ομότιμος Καθηγητής του ΕΚΠΑ, Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΜΑΡΚΟΣ ΚΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ               129

Μόσχος Γκουτζιούδης, Αναπληρωτής Καθηγητής του Τμήματος Θεολογίας ΑΠΘ, ΖΩΟΜΟΡΦΙΚΕΣ ΕΚΔΟΧΕΣ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ  145

Ευαγγελία Γ. Δάφνη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του ΑΠΘ, ΓΝΩΣΙΣ ΘΕΟΥ ΕΙΣ ΤΟΝ ΘΕΑΙΤΗΤΟΝ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΝ ΤΩΝ Ο’    159

Σωτήριος Σ. Δεσπότης, Καθηγητής και Πρόεδρος του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας και θρησκειολογίας του ΕΚΠΑ, ΜΙΑ ΑΦΗΓΗΜΑΤΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΙΩΑΝΝΕΙΑΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ ΥΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΩΝ ΕΓΚΑΙΝΙΩΝ   177

Θωμάς Α. Ιωαννίδης, Καθηγητής, Πρόεδρος του Τμήματος Θεολογίας του ΕΚΠΑ, ΤΟ ΑΕΙΠΑΡΘΕΝΟ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ     197

Δημήτριος Καϊμάκης, Ομότιμος Καθηγητής του ΑΠΘ, «ΙΔΟΥ Η ΠΑΡΘΕΝΟΣ ΕΝ ΓΑΣΤΡΙ ΕΞΕΙ ΚΑΙ ΤΕΞΕΤΑΙ ΥΙΟΝ ΚΑΙ ΚΑΛΕΣΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΑΥΤΟΥ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ» (ΗΣ. 7,14)            223

Ιωάννης Καραβιδόπουλος, Ομότιμος Καθηγητής του ΑΠΘ, Η ΧΡΙΣΤΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ    231

Χρήστος Γ. Καραγιάννης, Αναπληρωτής Καθηγητής του Τμήματος Θεολογίας του ΕΚΠΑ, Η ΣΚΗΝΗ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ ΩΣ ΠΡΟΤΥΠΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ        247

Πρωτοπρ. Κωνσταντίνος Καραϊσαρίδης, Καθηγητής του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του ΑΠΘ, ΤΟ ΒΙΒΛΙΚΟ ΥΠΟΒΑΘΡΟ ΤΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΤΟΥ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΟΡΘΡΟΥ     273

Άννα Καραμανίδου, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του ΑΠΘ, ΠΑΥΛΕΙΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΣΕ «ΚΑΤΑ ΙΟΥΔΑΙΩΝ» ΕΡΓΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΣ              305

Άννα Κόλτσιου-Νικήτα, Καθηγήτρια του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ, «ΚΛΗΣΗ» Η’ «ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΗ» ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ; ΜΙΑ «ΓΡΑΜΜΑΤΟΛΟΓΙΚΗ» ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗΣ     319

Απόστολος Φ. Κραλίδης, Καθηγητής του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του ΑΠΘ, «Ο ΞΑΦΝΙΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΗΡΩΔΗ ΑΓΡΙΠΠΑ Α’ ΣΤΗΝ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑ ΚΑΙ Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΟΥ ΗΓΕΜΟΝΑ (Πρ. 12:20-23)»       335

Κωνσταντίνος Κωτσιόπουλος, Αναπληρωτής Καθηγητής του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του ΑΠΘ, ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΠΑΥΛΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΡΗΓΟΡΙΟ ΤΟΝ ΠΑΛΑΜΑ      349

Σουλτάνα Λάμπρου, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του ΑΠΘ, Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΑΠ. ΠΑΥΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΓ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΠΑΛΑΜΑ ΣΤΗ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΜΑΝΟΥΗΛ Β’ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ      359

Γεώργιος I. Μαντζαρίδης, Ομότιμος Καθηγητής του ΑΠΘ, Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΑ             375

Ιωάννης Μούρτζιος, Καθηγητής του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ, ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΣΤΟ ΠΡΟΦΗΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ            385

Κωνσταντίνος I. Μπελέζος, Αναπληρωτής Καθηγητής του Τμήματος Θεολογίας του ΕΚΠΑ, «ΕΝ ΗΣΥΧΙΑ» ΜΑΘΗΤΕΙΑ ΚΑΙ «ΕΝ ΗΣΥΧΙΑ» ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ (Α’ ΤΙΜ. 2,11-12): ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΗ ΤΟΥ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥ ΛΟΓΟΥ ΧΑΡΙΝ ΑΛΛΟΤΡΙΑΣ ΗΘΙΚΗΣ Ή ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΗ ΕΚΔΙΠΛΩΣΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΗΘΟΥΣ; (ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΕΣ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΙΚΕΣ ΑΠΟΡΙΕΣ ΚΙ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ)                429

Κωνσταντίνος Α. Μποζίνης, Αναπληρωτής Καθηγητής του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του ΑΠΘ, «Η ΑΓΑΠΗ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΠΙΠΤΕΙ» ΜΙΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΜΑΤΙΑ ΣΤΟ 13ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΗΣ Α’ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ       467

Κωνσταντίνος Νικολακόπουλος, Καθηγητής του Πανεπιστημίου του Μονάχου, ΟΙ ΟΡΟΙ «ΥΜΝΟΣ» ΚΑΙ «ΕΥΧΗ» ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΕΩΣ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΛΑΤΡΕΙΑ            487

Νικόλαος Π. Ολυμπίου, Ομότιμος Καθηγητής του ΕΚΠΑ, Η ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΘΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΙΣΑΑΚ (ΓΕΝ. 22, 1-19) ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΦΙΛΩΝΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΑ        509

Κυριακούλα Παπαδημητρίου, Καθηγήτρια του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του ΑΠΘ, Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΩΣ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΤΑ ΤΑ ΠΑΥΛΕΙΑ ΚΕΙΜΕΝΑ             547

Αθανάσιος Παπαρνάκης, Αναπληρωτής Καθηγητής του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του ΑΠΘ, Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΛΙΑΣ ΣΤΗ ΒΙΒΛΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ       561

Συμεών Α. Πασχαλίδης, Καθηγητής και Πρόεδρος του Τμήματος, Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του ΑΠΘ «ΠΑΥΛΟΥ ΣΥΜΜΥΣΤΑΙ, ΤΟΥ ΗΓΙΑΣΜΕΝΟΥ». ΠΤΥΧΕΣ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΣΧΑΤΟΓΕΝΗ ΑΠΟΣΤΟΛΟ        581

Πρωτοπρεσβ. Ιωάννης Γ. Σκιαδαρέσης, Αναπληρωτής Καθηγητής του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ, Η ΦΕΙΔΩΛΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΤΗΣ Κ. ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ-ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΛΑΤΡΕΙΑ     601

Βασίλειος Δ. ΤΖέρπος, Δρ. Θεολογίας του ΕΚΠΑ, Ο ΠΑΠΥΡΟΣ MERTON 51 (P.MERT. 51) ΚΑΙ H ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΟΣ ΤΗΣ Κ.Δ. ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΥΦΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ      617

Αικατερίνη Τσαλαμπούνη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του ΑΠΘ, ΟΙ ΙΟΥΔΑΙΟΙ ΚΑΙ ΟΙ «ΑΓΟΡΑΙΟΙ ΑΝΔΡΕΣ» ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (Πράξ. 17,5)        633

Βλάσιος Ιω. Φειδας, Ομότιμος Καθηγητής του ΕΚΠΑ, ΑΠΟ ΤΟ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΣΤΟ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΚΗΡΥΓΜΑ      661

Περιεχόμενα Β΄ Τόμου

ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΜΕΛΕΤΕΣ

Μιλτιάδης Βάντσος, Καθηγητής του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του ΑΠΘ, Η ΕΥΧΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΙΣ ΨΥΧΟΡΡΑΓΟΥΝΤΑ ΚΑΙ Ο ΗΘΙΚΟΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ       15

Πρωτ. Βασίλειος Α. Γεωργόπουλος, Αναπληρωτής Καθηγητής του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του ΑΠΘ, Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΛΒΙΝΟΥ ΣΤΟ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟ      27

Σταύρος Γιαγκάζογλου, Επίκουρος Καθηγητής του Τμήματος Θεολογίας του ΕΚΠΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ    41

Θεόδωρος Ξ. Γιάγκου, Καθηγητής του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας και Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, Μ. ΦΩΤΙΟΣ ΚΑΙ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ. Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΙΚΟΥ ΣΥΝΕΙΔΟΤΟΣ      89

Γεώργιος X. Γκαβαρδίνας, Αναπληρωτής Καθηγητής του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του ΑΠΘ, ΝΗΣΤΕΙΑ ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΕΣ   121

Πρωτοπρ. Αθανάσιος Γκίκας, Καθηγητής του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του ΑΠΘ, THE SPIRITUAL FATHER AND THE CONFESSANT      141

Νικόλαος Γκιολές, Ομότιμος Καθηγητής του ΕΚΠΑ, ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΑΜΕΣΑ ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ           167

Κωνσταντίνος Δεληκωσταντής, Ομότιμος Καθηγητής τού ΕΚΠΑ, Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΟΝ             203

Θεοχάρης Δετοράκης, Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης, ΚΟΣΜΑ ΤΟΥ ΜΕΛΩΔΟΥ ΑΝΕΚΔΟΤΟΣ ΣΤΑΥΡΟΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟΣ ΚΑΝΩΝ  221

Νίκος Γρ. Ζαχαρόπουλος, Ομότιμος Καθηγητής του ΑΠΘ, ΑΝΑΚΥΠΤΟΝΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΕΡΕΥΝΑΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΤΗΣ           239

Μητροπολίτης Ταμασού και Ορεινής κ. Ησαΐας, Η ΠΕΡΙ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΝΕΟΦΥΤΟΥ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ      263

Δημοσθένης Α. Κακλαμάνος, Επίκουρος Καθηγητής του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, ΑΝΕΚΔΟΤΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΙΟΥΔΑ      277

Αθανάσιος Καραθανάσης, Ομότιμος Καθηγητής του ΑΠΘ, ΜΑΡΚΟΣ ΠΟΡΦΥΡΟΠΟΥΛΟΣ Ο ΚΥΠΡΙΟΣ (; -1719)             311

Ανέστης Γ. Κεσελόπουλος, Ομότιμος Καθηγητής του ΑΠΘ, Καθηγητής του Τμήματος Θεολογίας του Πανεπιστημίου Λευκωσίας, Η ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΣΚΗΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΘΛΗΣΕΩΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ            341

Βασίλειος Κουκουσάς, Καθηγητής του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του ΑΠΘ, Η ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (730-754) ΚΑΙ Η ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ (ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΠΗΓΕΣ)         351

Ιωάννης Θ. Μπάκας, Αναπληρωτής Καθηγητής του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του ΑΠΘ, Η ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΩΝ ΟΡΙΩΝ ΜΙΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ. ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΟΠΗ ΛΗΤΗΣ ΚΑΙ ΡΕΝΤΙΝΗΣ ΣΤΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΛΑΓΚΑΔΑ           369

Μάριος Μπέγζος, Καθηγητής, τ. Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής του ΕΚΠΑ, ΔΙΕΘΝΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ        389

Πρωτοπρ. Χρυσόστομος Νάσσης, Επίκουρος Καθηγητής του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του ΑΠΘ, ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ         405

Νίκος Νικολαΐδης, Ομότιμος Καθηγητής του ΕΚΠΑ, Καθηγητής του Τμήματος Θεολογίας του Πανεπιστημίου Λευκωσίας, Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΩΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΣΩΤΗΡΙΑΣ       419

Λουκάς Α. Παναγιώτου, Μ.Α., Υποψήφιος Διδάκτορας, Γραμματέας και Επιστημονικός Συνεργάτης του Τμήματος Θεολογίας του Πανεπιστημίου Λευκωσίας, ΤΡΕΙΣ ΕΠΙΦΑΝΕΙΣ ΚΥΠΡΙΟΙ ΣΤΗ ΒΕΝΕΤΙΑ TOY 17ΟΥ ΑΙΩΝΑ   431

Θεόδωρος Πιτταράς, Επίκουρος Καθηγητής του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του ΑΠΘ, Η ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ «ΚΑΤΑ ΔΙΑΝΟΙΑΝ» ΠΡΟΣ ΤΟ «ΚΑΤ’ ΕΝΕΡΓΕΙΑΝ» ΑΜΑΡΤΑΝΕΙΝ KAI Η ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΑΠΑΘΕΙΑΣ KATA TON ΑΓΙΟ ΜΑΞΙΜΟ ΤΟΝ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗ       451

Παναγιώτης Ι. Σκαλτσής, Καθηγητής και Πρόεδρος του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ «ΤΟΝ ΑΝΘΡΑΚΑ ΑΠΟ ΤΟΥ ΘΥΣΙΑΣΤΗΡΙΟΥ ΕΛΑΒΕΝ». ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟ ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΤΟΥ ΔΑΝΙΗΛ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ      487

Αρχιμ. Νικόδημος Σκρέττας, Καθηγητής του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του ΑΠΘ, ΠΑΤΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΩΝ «ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΥΝΕΧΟΥΣ ΜΕΤΑΛΗΨΕΩΣ» ΚΟΛΛΥΒΑΔΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ    499

Μιχαήλ Γ. Τρίτος, Καθηγητής του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του ΑΠΘ Η ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΤΣΟΒΟΥ ΚΑΙ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ      523

Βασίλειος Α. Τσίγκος, Καθηγητής του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του ΑΠΘ, Η ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΘΕΟΦΑΝΕΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ     539

Τρύφων Τσομπάνης, Επίκουρος Καθηγητής του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του ΑΠΘ, «ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ ΠΡΟΣΟΜΟΙΑ»     567

Σταύρος Σ. Φωτίου, Καθηγητής του Πανεπιστημίου Κύπρου, ΤΡΟΦΗ: ΑΙΤΙΑ ΡΗΞΗΣ Ή ΕΝΟΤΗΤΑΣ; Η ΝΗΣΤΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ     587

Κυριακή Χατζηαναστάση, Δρ. Θεολογίας ΑΠΘ, Η ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ, ΣΤΗ ΛΑΤΡΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΛΑΪΚΗ ΕΥΣΕΒΕΙΑ    597

Δημοσιεύθηκε στη ΒΙΒΛΙΑ | Ετικέτες: | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Αγία Γραφή και Πολιτισμός. Τιμητικός Τόμος στον Καθηγητή Χρήστο Κ. Οικονόμου, (τόμοι Α΄-Β΄), έκδοση Κέντρου Μελετών Ιεράς Μονής Κύκκου, Θεσσαλονίκη-Λευκωσία 2020

Πρόσωπον προς Πρόσωπον. Τελετή αναγόρευσης του Αλέξανδρου Κ. Παπαδερού σε επίτιμο διδάκτορα του Τμήματος Θεολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, (επιμέλεια: Στυλιανός Τσομπανίδης), εκδόσεις Κυριακίδη, Θεσσαλονίκη 2020

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΠΡΟΛΟΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Παναγιώτης Σκαλτσής, Πρόεδρος Τμήματος Θεολογίας ΑΠΘ                7

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ

Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος Α        11

Δέσποινα Κλαβανίδου, Αναπληρώτρια Πρύτανη ΑΠΘ, καθηγήτρια Νομικής Σχολής ΑΠΘ            13

Θεόδωρος Ξ. Γιάγκου, Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ      17

Παναγιώτης Σκαλτσής, Πρόεδρος Τμήματος Θεολογίας ΑΠΘ              21

ΟΜΙΛΙΕΣ

Στυλιανός Χ. Τσομπανίδης, Καθηγητής Τμήματος Θεολογίας ΑΠΘ, Έπαινος προς τον Αλέξανδρο Παπαδερό κατά την αναγόρευσή του σε επίτιμο διδάκτορα του Τμήματος Θεολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης              29

Αλέξανδρος Κ. Παπαδερός, «Πρόσωπον προς πρόσωπον».   40

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Πρόγραμμα εκδήλωσης    69

Φωτογραφίες από την Τελετή    73

Προλογικό σημείωμα

Το Τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης στην υπ’ αριθμ. 14/29-11-2018 Συνεδρία του, μετά από Εισήγηση – Πρόταση μελών του, αποφάσισε ομόφωνα να απονείμει στον Άρχοντα Υπομνηματογράφο της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας κ. Αλέξανδρο Παπαδερό τον τίτλο του επίτιμου διδάκτορα.

Στο πρόσωπο του κ. Αλεξάνδρου Παπαδερού το Τμήμα Θεολογίας διέκρινε τον ακάματο εργάτη του ευαγγελικού μηνύματος στον σύγχρονο κόσμο, τη διεθνή καταξίωσή του στον θεολογικό και εκκλησιαστικό χώρο, τη συμβολή του στην κατανόηση και καθιέρωση τουδιαλόγου τόσο ως «διαλογικής μαρτυρίας», όσο και ως «λειτουργικής διακονίας».

Ως εκπρόσωπος του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών και άλλα εκκλησιαστικά fora έδωσε τη μαρτυρία του για το οικουμενικό πνεύμα της Ορθοδοξίας. Στο πλούσιο εκπαιδευτικό και συγγραφικό του έργο καταγράφεται το ενδιαφέρον του για τη θρησκευτική διαπαιδαγώγηση των νέων, την αναγέννηση της Παιδείας και την πνευματική ανάταση του λαού μας. Σε κοινωνικό επίπεδο ο κ. Αλέξανδρος Παπαδερός εργάστηκε άοκνα για τη συμμετοχή του πληρώματος στη ζωή της Εκκλησίας, την επικράτηση του πνεύματος της δικαιοσύνης, της συμφιλίωσης και της ειρηνικής συμβίωσης μεταξύ των ανθρώπων.

Πρόκειται πράγματι για προσωπικότητα παγκόσμιας εμβέλειας, με πολλές και ποικίλες δραστηριότητες προς την κατεύθυνση του ανοίγματος της θεολογικής σκέψης στα προβλήματα της εποχής μας, με λόγο σύγχρονο και εποικοδομητικό, με πρωτοβουλίες σημαντικές για τη σύνδεση Εκκλησίας και Κοινωνίας. Η πρόταση λοιπόν του Τμήματος για την απονομή του υψηλού τίτλου του επίτιμου διδάκτορα στον κ. Αλέξανδρο Παπαδερό αποτελεί ελάχιστο δείγμα της όλης του προσφοράς στην Εκκλησία, τον σύγχρονο κόσμο και όλη την Οικουμένη.

Δημοσιεύθηκε στη ΒΙΒΛΙΑ | Ετικέτες: , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Πρόσωπον προς Πρόσωπον. Τελετή αναγόρευσης του Αλέξανδρου Κ. Παπαδερού σε επίτιμο διδάκτορα του Τμήματος Θεολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, (επιμέλεια: Στυλιανός Τσομπανίδης), εκδόσεις Κυριακίδη, Θεσσαλονίκη 2020

Rudolf Otto, Το Ιερόν, (μετάφραση: Ελένη Λαδιά), εκδόσεις Αρμός, Αθήνα 2020

Για το ανορθολογικόν στην ιδέα της θεότητας και την σχέση του με το ορθολογικόν. Τι είναι τo Ιερόν και ποια η σημασία του; O Ρούντολφ Όττο πρεσβεύει πώς η ορθολογική πλευρά της διανόησης και η μη ορθολογική πλευρά της ψυχής συνιστούν την θεότητα. Το ανορθολογικό στοιχείο πρωταγωνιστεί στο βίωμα του ιερού και δεν συγκρούεται με το ορθολογικό. Η θρησκεία προκαλεί την ένωση των αντιθέτων, συνεπώς μπορούμε να πούμε πώς η θρησκεία είναι αρμονία. Το απόλυτο βιώνεται αλλά δεν ορίζεται…Αλήθεια τι προσφέρει το Ιερόν του Ρ. Όττο στην εποχή μας; Προτροπή να ξαναγυρίσουμε σε καθαρές ακρογιαλιές σκέψης πού λησμονήσαμε. Παρηγορία να στραφούμε στα «ερείπια του παρελθόντος, όπου κρύβονται οι πηγές του μέλλοντος» κατά τον Νίτσε, να αναστήσουμε παραμυθένιους κόσμους σοφίας και γνώσης, να μας σώσει από την ανεξέλεγκτη τεχνολογία και υπερτροφία της λογικής και του εγωισμού μας πού είναι μακριά από όνειρα, σύμβολα, θρησκείες, και κυρίως να βοηθήσει στην εξισορρόπηση της ψυχής μας.

Περιεχόμενα

Σημείωμα των μεταφραστριών
Εκτενές βιογραφικόν του συγγραφέως
Εισαγωγή
Ορθολογικόν και ανορθολογικόν
Το Numinose
Το οντικόν συναίσθημα ως αντανάκλαση του νουμηνιακού αντικειμενικού συναισθήματος στο αυτοσυναίσθημα
Το τρομερόν μυστήριον
Νουμηνιακού ύμνοι
Το γοητευτικόν
Το δεινόν
Αναλογίες
Το ιερόν ως νουμηνιακή αξία. Το σεπτόν
Τι αποκαλείται ανορθολογικόν;
Τα εκφραστικά μέσα του Numinosen
Το Numinose στην Παλαιά Διαθήκη
Το Numinose στην Καινή Διαθήκη
Το Numinose στον Λούθηρον
Εξελίξεις
Το Ιερόν ως a priori κατηγορία. Πρώτο τμήμα
Η ιστορική εμφάνιση της θρησκείας
Τα στοιχεία του “ακατέργαστου”
Το ιερόν ως κατηγορία a priori. Δεύτερο τμήμα
Το Ιερόν στην εμφάνιση
Η δύναμη της επιφοίτησης
Η επιφοίτηση στον πρωτοχριστιανισμόν
Η επιφοίτηση στον σημερινόν Χριστιανισμόν
Θρησκευτικόν a priori και ιστορία
Ευρετήριον

Δημοσιεύθηκε στη ΒΙΒΛΙΑ | Ετικέτες: | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Rudolf Otto, Το Ιερόν, (μετάφραση: Ελένη Λαδιά), εκδόσεις Αρμός, Αθήνα 2020

Διεθνές Συνέδριο «Η Ορθόδοξη Θεολογία στον 21ο αιώνα. Προκλήσεις και προοπτικές»

Η Θεολογική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (Ε.Κ.Π.Α.) συνδιοργανώνει με την Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος Διεθνές Συνέδριο στην Αθήνα με θέμα: «Η Ορθόδοξη Θεολογία στον 21ο αιώνα. Προκλήσεις και προοπτικές». Το συνέδριο θα λάβει χώρα από τη Δευτέρα 4 έως την Κυριακή 10 Μαΐου 2020 και τελεί υπό την αιγίδα της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος. Λαμβάνοντας τη σκυτάλη από τα προηγούμενα Διεθνή Θεολογικά Συνέδρια που πραγματοποιήθηκαν στην Αθήνα κατά τον 20ο αιώνα (1936 και 1976), στόχος του παρόντος Συνεδρίου είναι η ανάδειξη των πολύπτυχων ζητημάτων και προβλημάτων που απασχολούν την Ορθόδοξη Θεολογία σε πανορθόδοξο επίπεδο κατά τον 21ο αιώνα. Στις 4 Μαΐου η Α.Θ.Π. ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος Α΄, θα πραγματοποιήσει την εναρκτήρια ομιλία του Συνεδρίου στη Μεγάλη Αίθουσα του Ιστορικού Κεντρικού Κτηρίου του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ τις επόμενες ημέρες (5, 6, 8, 9 Μαΐου) Ορθόδοξοι ακαδημαϊκοί Θεολόγοι και διακεκριμένες εκκλησιαστικές προσωπικότητες από την Ελλάδα και το εξωτερικό, θα πλαισιώσουν με τις εισηγήσεις τους το κυρίως μέρος των εργασιών του Συνεδρίου, οι οποίες θα λάβουν χώρα στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος, στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ). Την Πέμπτη 7 Μαΐου οι εισηγητές και οι σύνεδροι προγραμματίζεται να συμμετάσχουν σε εκπαιδευτική επίσκεψη στους Δελφούς και στην Ιερά Μονή Οσίου Λουκά, ενώ το Σάββατο 9 Μαΐου, μετά το πέρας  των εργασιών στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος, στις 8 μ.μ. θα πραγματοποιηθεί η τελετή λήξης του Συνεδρίου στον αύλειο χώρο του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου, παρουσία του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου Β΄. Την Κυριακή 10 Μαΐου, θα πραγματοποιηθεί επίσημος εκκλησιασμός των συνέδρων στη Θεία Λειτουργία που θα λάβει χώρα στον  Ιερό Καθεδρικό Ναό Αθηνών χοροστατούντος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου Β΄.

Στο Συνέδριο θα συμμετέχουν, ως παρατηρητές, θεολογικές προσωπικότητες διεθνούς κύρους και από άλλες χριστιανικές ομολογίες και παραδόσεις. Οι ιδιαίτερες θεματικές που θα απασχολήσουν το Συνέδριο αφορούν, μεταξύ άλλων, τη σχέση Εκκλησίας, Θεολογίας και Πανεπιστημίου, τη σύγχρονη θεολογική μεθοδολογία και ερμηνευτική, τη σχέση της Ορθόδοξης Θεολογίας με τα σύγχρονα θεολογικά ρεύματα, καθώς και με τη σύγχρονη Φιλοσοφία, τον Πολιτισμό, τη Λογοτεχνία και την Τέχνη, τον διεπιστημονικό διάλογο με αιχμή τις Φυσικές Επιστήμες και τις νέες Τεχνολογίες, τη θέση της Θεολογίας στον δημόσιο χώρο και στις σύγχρονες πλουραλιστικές κοινωνίες, τα προβλήματα εκκλησιολογικής ενότητας των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών και της κοινής μαρτυρίας τους στον σύγχρονο κόσμο, όψεις και ζητήματα του διαχριστιανικού διαλόγου, το φαινόμενο του φονταμενταλισμού και του εθνοφυλετισμού και τέλος τις προτεραιότητες της Ορθόδοξης Θεολογίας στον 21ο αιώνα και τη συνακόλουθη αναδιοργάνωση και ανανέωση των Θεολογικών Σπουδών.

Παράλληλα, σε ειδικούς χώρους της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος θα λειτουργήσουν ένα διαδραστικό Εργαστήριο Αγιογραφίας καθ’ όλη τη διάρκεια του συνεδρίου, καθώς και άλλα επτά (7) παράλληλα εργαστήρια για την ανανέωση της συνοδικότητας με αφορμή την πρόσφατη Αγία και Μεγάλη Σύνοδο, για την έρευνα και αξιοποίηση των ιστορικών μνημείων και πηγών της Ορθόδοξης Θεολογίας, για τα διλήμματα βιοτεχνολογίας και βιοηθικής, για την ανανέωση της λατρείας και του λειτουργικού τυπικού, για τον διάλογο και την ειρηνική συνύπαρξη των θρησκευτικών κοινοτήτων στην εκπαίδευση και στις τοπικές κοινωνίες, για τη σχέση της Ορθόδοξης Θεολογίας με το οικολογικό, το προσφυγικό και το οικονομικό πρόβλημα, καθώς και για τα ζητήματα θεολογικής εκπαίδευσης στην Ορθοδοξία και στον υπόλοιπο χριστιανικό κόσμο σήμερα. Τόσο κατά την έναρξη όσο και κατά τη λήξη του Διεθνούς Συνεδρίου θα λάβουν χώρα μουσικά δρώμενα από ποικίλα μουσικά και καλλιτεχνικά σχήματα. Για κάθε πληροφορία σχετικά με το Πρόγραμμα, τα Παράλληλα Εργαστήρια, τα μουσικά και καλλιτεχνικά δρώμενα και τις παράλληλες πολιτιστικές δράσεις του Συνεδρίου, μπορείτε να επισκεφθείτε την ειδική ιστοσελίδα του Ε.Κ.Π.Α.

Δημοσιεύθηκε στη ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΙΔΕΣ | Ετικέτες: | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Διεθνές Συνέδριο «Η Ορθόδοξη Θεολογία στον 21ο αιώνα. Προκλήσεις και προοπτικές»

Παρουσίαση της νέας έκδοσης του βιβλίου του καθηγητή Χρυσόστομου Σταμούλη, Έρως και Θάνατος. Δοκιμή για έναν πολιτισμό της σάρκωσης, στον Αρμό Θεσσαλονίκης

Οι εκδόσεις Αρμός οργανώνουν παρουσίαση της νέας έκδοσης του βιβλίου του Χρυσόστομου Σταμούλη, Έρως και Θάνατος. Δοκιμή για έναν πολιτισμό της σάρκωσης, την Πέμπτη 5 Μαρτίου 2020 και ώρα 19.00 στο βιβλιοπωλείο της Θεσσαλονίκης (Πρασακάκη 5, Θεσσαλονίκη). Για το βιβλίο θα μιλήσουν:

Ισίδωρος Ζουργός, συγγραφέας,

Θανάσης Τριαρίδης, συγγραφέας,

Χρυσόστομος Σταμούλης, καθηγητής Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ.

Ίσως, λοιπόν, να ήλθε ο καιρός σήμερα να σκάψουμε και να βρούμε κάτω από τα χώματα την αληθινή Εκκλησία. Μια ανασκαφή που μαζί με την αποκάλυψη του λησμονημένου θα επιτρέψει και την ανακάλυψη όλων εκείνων των επιπέδων των επιχωματώσεων, που σταδιακά και ανεπαίσθητα έκρυψαν το πρόσωπο της Ορθόδοξης Θεολογίας, αναδεικνύοντας στη θέση της τα φετίχ μιας ιδεολογικής θεολογίας και Ορθοδοξίας. Τουτέστιν μιας θεολογικής ειδωλολατρίας, κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση της αντίστοιχης ποιμαντικής ειδωλολατρίας, που αντλεί, πότε από την ολοκληρωτική ομογενοποίηση, την κατάργηση δηλαδή του πολύτροπου της οικείωσης του Ευαγγελίου, και πότε από την απόλυτη ιδιώτευση, την αδυναμία εκκλησιασμού της όποιας διαφορετικής και εκ των πραγμάτων υποκειμενικής-υποστατικής κατανόησης.

Σε μια τέτοια προσπάθεια, δεν μπορεί κανείς παρά να ξεκινήσει από τα καίρια και ουσιαστικά. Από αυτά, δηλαδή, πού συνιστούν στ’ αλήθεια τον τρόπο της υπάρξεως και τα οποία, ως εκ τούτου, εάν τραυματιστούν καθιστούν αμφίβολη την ίδια την ύπαρξη. Δίχως καμία αμφιβολία, λοιπόν, η αρχή πρέπει να γίνει με τα αιώνια θέματα του έρωτα και του θανάτου, πραγματικότητες που ορίζουν, αν μη τι άλλο, το περιεχόμενο του ίδιου του πολιτισμού και βρίσκονται στη βάση της «παρεξήγησης», που τραυματίζει θανάσιμα τη σύγχρονη ζωή και θεολογία. Άλλωστε, όπως πολύ εύστοχα παρατηρούσε ο Γιάννης Τσαρούχης, «η ποιότητα ενός πολιτισμού διακρίνεται από τη στάση του απέναντι στον έρωτα και στον θάνατο».

Δημοσιεύθηκε στη ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ | Ετικέτες: | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Παρουσίαση της νέας έκδοσης του βιβλίου του καθηγητή Χρυσόστομου Σταμούλη, Έρως και Θάνατος. Δοκιμή για έναν πολιτισμό της σάρκωσης, στον Αρμό Θεσσαλονίκης

Χαράλαμπος Ατματζίδης, Θεολογία της Καινής Διαθήκης, Critical Approaches to the Bible 19, Θεσσαλονίκη, Ostracon, 2019 (σελ. 1264)

Από τον πρόλογο του βιβλίου

Η Καινή Διαθήκη (Κ.Δ.), είναι η συλλογή κειμένων που αναφέρονται στο πρόσωπο και στη διδασκαλία του Ιησού Χριστού. Τα κείμενα αυτά είναι το αποτέλεσμα της πρόσληψης του προσώπου και της διδασκαλίας του Ιησού από την Γαλιλαία του Ισραήλ. Ο μεγάλος αυτός Ισραηλίτης δίδαξε σε μια απόμερη για τα ρωμαϊκά δεδομένα της εποχής περιοχή. Αυτό που είχε να επιδείξει στην ανθρωπότητα η περιοχή του Ισραήλ ήταν το μεγάλο θρησκευτικό της κέντρο, η Ιερουσαλήμ, και η μοναδική μονοθεϊστική της παράδοση. Ο Ιησούς ανδρώθηκε με την ισραηλιτική αυτή παράδοση, έδρασε όμως στη Γαλιλαία, μακριά από το κέντρο της, την Ιερουσαλήμ. Εκεί πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της σύντομης ζωής του, εκεί μετάδωσε τις σκέψεις του και τα όνειρά του σε απλούς ανθρώπους της καθημερινής βιοπάλης. Αυτοί τον προσέλαβαν με τις δικές τους, κατά τον H. G. Gadamer, προϋπάρχουσες κατανοήσεις ή κρίσεις και στη συνέχεια μας τον παρέδωσαν, όχι, όπως πραγματικά ήταν, αλλά όπως αυτοί κατανόησαν ή έκριναν ότι ήταν. Η κατανόηση, δηλαδή, των ακροατών αυτών του Ιησού για τον Ιησού έγινε μέσα από την προϋπάρχουσα κρίση τους. Έμοιαζε κάπως, όπως με αυτό που αναφέρει ο ποιητής στο παραπάνω ποίημα. Την πρόσληψη αυτή του προσώπου και της διδασκαλίας του Ιησού καταγράφει η παρούσα Θεολογία της Κ.Δ.

Σημειώνουμε ότι η Κ.Δ. μαζί με την Παλαιά Διαθήκη (Π.Δ.), αποτελούν, σύμφωνα με την ορθόδοξη παράδοση «…τους εκλεκτούς και εύχυμους καρπούς της παραδοσιακής ζωής» της Εκκλησίας, το περιεχόμενο των οποίων πρέπει να διερευνάται επιστημονικά. Η σπουδή της Κ.Δ. πραγματοποιείται από τους εξής τέσσερις επιστημονικούς κλάδους έρευνας, την Ιστορία της εποχής της Κ.Δ., την Εισαγωγή της Κ.Δ., την Ερμηνεία της Κ.Δ. και την Θεολογία της Καινής Διαθήκης.

Ειδικότερα, ο κλάδος της Θεολογίας της Κ.Δ. ασχολείται κατά τρόπο συστηματικό με την καταγραφή της θεολογίας και της ηθικής που αναπτύσσονται στα κείμενα της Κ.Δ. Ουσιαστικά αποτελεί το τελευταίο στάδιο της έρευνας της Κ.Δ. Με άλλα λόγια, αν η Εισαγωγή στην Κ.Δ. αποτελεί το προστάδιο και την απαραίτητη προϋπόθεση για μια κατά το δυνατό σωστότερη ερμηνεία της Κ.Δ., η Θεολογία της Κ.Δ. αποτελεί το επιστέγασμα και τη συστηματική διατύπωση του περιεχομένου της διδασκαλίας της.

Ταυτόχρονα, η Θεολογία της Καινής Διαθήκης από ορθόδοξη σκοπιά δεν υποκαθιστά τη γενικότερη θεολογία της Εκκλησίας, όπως αυτή είναι διατυπωμένη από τον επιστημονικό κλάδο της Δογματικής. Απλά, η Θεολογία της Κ.Δ. αποτελεί το πρώτο –και ως εκ τούτου σημαντικότερο– στάδιο έκφρασης της θεολογίας της εκκλησιαστικής παράδοσης.

Σημειώνουμε επίσης ότι το παρόν έργο αποτελεί μια απόπειρα συγγραφής μιας Θεολογίας της Κ.Δ., για τη σύνταξη του οποίου υιοθετούμε συγκεκριμένες επιστημονικές θέσεις, που αφορούν τον χαρακτήρα μιας Θεολογίας της Καινής Δαθήκης. Αυτό δεν σημαίνει ότι απαξιώνουμε άλλες εναλλακτικές προτάσεις· απλά, θεωρούμε ότι με την επιλογή αυτή, δίνονται καταλληλότερες λύσεις στα ποικίλα ζητήματα που εξετάζει ο εν λόγω επιστημονικός κλάδος και τα οποία εμφανίζονται και απαιτούν τη λύση τους κατά τη σύνταξη μιας Θεολογίας της Καινής Διαθήκης.

Ως εκ τούτου το έργο μας υπόκειται στην κρίση των ειδικών για το ορθό ή μη των όποιων επιλογών.

Οι θέσεις που επιλέγουμε είναι οι ακόλουθες: 1) Πρώτα, ακολουθούμε τη βασική θέση του H. G. Gadamer ότι η γνώση διαμορφώνεται στη βάση προϋπαρχουσών κατανοήσεων ή κρίσεων ή στερεότυπων (Vorverständnisse ή Vorurteile) των ανθρώπων. Μέσα από αυτές οι άνθρωποι προσλαμβάνουν τελικά τα εκάστοτε γεγονότα και τις εκάστοτε προφορικές ή γραπτές παραδόσεις. 2) Έπειτα προϋποθέτουμε και εφαρμόζουμε τη συνδυαστική ερμηνεία των κειμένων της Κ.Δ., την οποία ονομάζουμε «απολλώνια και διονυσιακή ερμηνεία». Κατόπιν, καταγράφουμε τα πορίσματα που αφορούν την Θεολογία της Κ.Δ. Η συνδυαστική αυτή ερμηνευτική προσέγγιση των κειμένων, εξαιτίας των πολλαπλών ερμηνειών που αυτή προσφέρει, ταιριάζει και με τις αντιλήψεις που κυριαρχούν στη σημερινή εποχή, στην εποχή της μετανεοτερικότητας ή ύστερης νεοτερικότητας. Επίσης ταιριάζει και με την αντίληψη ότι η αλήθεια δεν είναι μόνον μία, αλλά πολλές, και ότι ένα κείμενο είναι δεκτικό πολλών αναγνώσεων. 3) Υιοθετούμε την άποψη που δέχεται τη συνέχεια των παραδόσεων της Κ.Δ., των προ-πασχάλιων και των μετά-πασχάλιων. Θεωρούμε δηλαδή, ότι οι θεολογικές παραδόσεις μέσα στα κείμενα της Κ.Δ. συνδέονται μεταξύ τους και δεν υποβαθμίζεται καμία από αυτές. Ταυτόχρονα όμως, λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη μας την ιδιαιτερότητά τους. 4) Αποδεχόμαστε και εφαρμόζουμε την άλλη θέση που υποστηρίζει την ποικιλομορφία των θεολογικών παραδόσεων της Καινής Διαθήκης. Δηλαδή, εκείνη κατά την οποία τα κείμενα της Κ.Δ. λογίζονται ως πνευματικά δημιουργήματα που αντανακλούν πολλές και σε διαφορετικό χρόνο και συνθήκες διαμορφωμένες θεολογικές παραδόσεις. Επομένως, αυτές τις εξετάζουμε χωριστά και κατά τρόπο ιστορικό. Γι’ αυτό, το έργο μας είναι μια ιστορική Θεολογία της Κ.Δ., όχι θεματική και συστηματική. 5) Θεωρούμε ότι η εργασία αυτή δεν είναι Βιβλική Θεολογία της Καινής Διαθήκης. Δεν υιοθετούμε δηλαδή την θέση περί θεολογικής ενότητας των δυο Διαθηκών. Γιατί, αν και η Παλαιά  Διαθήκη αποτελεί την κυριότερη συλλογή κειμένων και τη σημαντικότερη πηγή θεολογικής έμπνευσης για την Κ.Δ., εντούτοις δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής το γεγονός ότι η Κ.Δ. αντλεί τις ιδέες της και εμπνέεται θεολογικά και από άλλες πηγές. 6) Κρίνουμε ότι η Θεολογία της Κ.Δ. πρέπει να περιορισθεί στα κείμενα του Κανόνα της Κ.Δ., συμπεριλαμβανομένης και της επιστημονικά αποδεδειγμένης πηγής των Λογίων (Q). Το έργο λοιπόν, είναι «Θεολογία της Καινής Διαθήκης» και όχι «Ιστορία της θεολογίας του πρώτου χριστιανισμού». 7) Επειδή η Θεολογία της Κ.Δ. αποτελεί μέρος της χριστιανικής θεολογίας που ασχολείται με τον Θεό, ο οποίος αποκαλύφθηκε στην ιστορία του Ισραήλ και μέσω του Ιησού Χριστού, και δεν εξετάζει τις μορφές εμφάνισης των θρησκειών, γι’ αυτό την θεωρούμε ως θεολογία της Καινής Διαθήκης και όχι ως ιστορία της θρησκείας του πρώτου χριστιανισμού. 8) Προσπαθούμε να δείξουμε ότι η Θεολογία της Κ.Δ. δεν είναι ένα αρχαιολογικό μουσείο ιδεών, αλλά ότι αυτή είναι σε θέση να εμπνεύσει τον σημερινό με-τανεοτερικό άνθρωπο.

Επισημαίνουμε ότι η παράθεση της συγκεκριμένης θεολογίας της Κ.Δ. είναι θεματική και αναφέρεται σε κάθε βιβλίο της Κ.Δ. ξεχωριστά. Εξετάζει δηλαδή τις επιμέρους θέσεις του κάθε βιβλίου για τον Θεό, τον Ιησού Χριστό, την εκκλησία, τον άνθρωπο, τα έσχατα κ.λπ. Αυτόν τον τρόπο παράθεσης ακολουθούμε και ως προς την θεολογία του απ. Παύλου, εκτός συγκεκριμένων και αναγκαίων εξαιρέσεων. Δεν υιοθετούμε δηλαδή, τη συνήθη τακτική που εφαρμόζεται στις περισσότερες Θεολογίες της Κ.Δ., να παρουσιάζεται η θεολογία του αποστόλου κατά τρόπο συγκεντρωτικό και όχι για κάθε μια επιστολή ξεχωριστά.

Στην παρούσα Θεολογία της Κ.Δ., αρχίζουμε με την Εισαγωγή. Ακολουθούν η παράθεση της θεολογίας του Ιησού και των θεολογιών του Πρώτου Χριστιανισμού, των Επιστολών του απ. Παύλου, της Πηγής των Λογίων (Q), των Συνοπτικών Ευαγγελίων, των Πράξεων των Αποστόλων, των Δευτεροπαύλειων Επιστολών, της προς Εβραίους Επιστολής, των Καθολικών Επιστολών, της Ιωάννειας Γραμματείας (κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο και Α΄, Β΄, Γ΄ Επιστολές Ιωάννου) και της Αποκάλυψης Ιωάννου.

Δημοσιεύθηκε στη ΒΙΒΛΙΑ | Ετικέτες: | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Χαράλαμπος Ατματζίδης, Θεολογία της Καινής Διαθήκης, Critical Approaches to the Bible 19, Θεσσαλονίκη, Ostracon, 2019 (σελ. 1264)