Δημήτριος Καϊμάκης, Σύντομο Υπόμνημα στους Ψαλμούς, εκδόσεις Ψυχογιός, Αθήνα 2010

Από τον πρόλογο του βιβλίου 

Το ψαλτήρι είναι η συλλογή θρησκευτικών ύμνων του αρχαίου Ισραήλ. Ο Χρι­στός και οι απόστολοί του το χρησιμοποίησαν στις προσευχές τους, ενώ η Εκκλησία, λόγω του πνευματικού του πλούτου, το δέχτηκε χωρίς καμιά αλλα­γή στη λατρεία της. Η σπουδαιότητά του για κάθε πιστό είναι προφανής. Η επιστημο­νική προσέγγισή του όμως δεν είναι πάντοτε εύκολη.

Κρίθηκε σκόπιμο να προχωρήσουμε στην ανάλυση όλων των ψαλμών σε μια πιο σύντομη μορφή. Ως βάση πήραμε το κείμενο που χρησιμοποιεί η Εκκλησία στη λατρεία της, δηλαδή τη μετάφραση των Ο’. Τα ελληνικά του κειμένου αυτού είναι ιδιαί­τερα και οι δυσκολίες που παρουσιάζονται όσον αφορά τη σωστή κατανόησή τους εί­ναι πολλές. Μια μετάφραση από το εβραϊκό πρωτότυπο είναι σχετικά εύκολη, επειδή η βοήθεια που προσφέρει η πληθώρα των υπομνημάτων σ’ όλες τις γλώσσες είναι ση­μαντική. Για τη μετάφραση των Ο’ η βοήθεια περιορίζεται σ’ ελάχιστες προσπάθειες, που έγιναν κυρίως προσφάτως. Όλες οι εργασίες που έγιναν μέχρι τώρα για την απόδο­ση του κειμένου στα νέα ελληνικά δεν είναι μεταφράσεις, αλλά ελεύθερες αποδόσεις. Ο καθένας απέδιδε με δικά του λόγια ό,τι καταλάβαινε από το κείμενο που διάβαζε. Η προσπάθεια που κάνουμε εμείς είναι να αποδώσουμε το κείμενο σε μια μορφή που βρί­σκεται όσο γίνεται πιο κοντά στο πρωτότυπο. Εκεί όπου αυτό δεν είναι δυνατό εκ των πραγμάτων, σημειώνεται ως σχόλιο το πραγματικό νόημα του κειμένου. Δεν ισχυριζό­μαστε πως αποδίδουμε ως αυθεντία το κείμενο που επεξεργαζόμαστε. Η βοήθεια που μας προσφέρουν τα ειδικά λεξικά, καθώς και η ενασχόλησή μας με την Παλαιά Διαθή­κη, μας επιτρέπουν να έχουμε μια προσέγγιση του κειμένου κατά το δυνατό σωστή.

Το υπόμνημα αποτελείται από σύντομη παρουσίαση του περιεχομένου του ψαλμού και τη χρονική τοποθέτησή του. Παρουσιάζονται οι βασικές διαφορές από το εβραϊκό κείμενο (ΜΤ) και ερμηνεύονται βασικές θεολογικές έννοιες. Στο τέλος του βιβλίου περιέχεται Πίνακας ονομάτων και πραγμάτων.

Εκτός από τα ελληνικά υπομνήματα, τα οποία δεν είχαν να μας προσφέρουν και πολλές λύσεις, λάβαμε υπόψη μας αντιπροσωπευτικά υπομνήματα από τρεις ευρωπαϊκές γλώσσες, δηλαδή τα γερμανικά, τα γαλλικά και τα αγγλικά. Βέβαια, όλοι αυτοί οι μελετητές έχουν ως βάση τους το μασωριτικό κείμενο και όχι τη μετάφραση των Ο’. Εντούτοις η σωστή κατανόηση του εβραϊκού πρωτοτύπου πολλές φορές δίνει λύσεις κυ­ρίως σε δυσνόητα χωρία της μετάφρασης των Ο’.

Share this post
          
 
  more 
Δημοσιεύθηκε στην ΒΙΒΛΙΑ και χαρακτηρίσθηκε , . Αποθηκεύστε τον μόνιμο σύνδεσμο.